смисла за тумор

луѓето имаат многу нејасни граници
луѓето се ограничуваат самите себеси
луѓето се опасни ментални пијаници
луѓето ги заѕидуваат божјите небеси

луѓето од божјото демонско прават
луѓето на лукавиот наивно му веруваат
луѓето затоа не можат да оздрават
луѓето буквално во се` претеруваат

луѓето имаат чудна смисла за тумор
луѓето место да се смеат плачат
луѓето се силни, а страдаат од умор
луѓето на самите себеси малку си значат

и шо сега јас тука за луѓето ви зборувам
синкир тоа самите ко да не си го знаете
нема потреба лекцијата да ви ја повторувам
луѓе, освестете се, оти после ќе се каете

драпај се кај шо не те јади

понекогаш ми е мака стихови да креирам
а толку многу човече сум си креативен
енергијава креативна не мом да ја смирам
во срцево имам творечки нагон здивен

фрчат однатре стихој, строфи, песни
абе да ти е мерак, ко бисери да нижиш
појќето од нив се навистина интересни
убајна, мојш да пишиш и да си мижиш

абе ова не го било на свето и на веко
бликаат рими ко од извор што течи вода
си велам - сал ова за душава ми е леко
во светов на идеите е мојата слобода

крадам зборови од хрониката акаша
така ќе да ми е наштелован его умо
си делкам од етеро без никој да прашам
си пеам мантри и си талкам по друмо

и кур ми е двор ми е, право да ви кажам
сега засега госпо ме чува од лошо
знам дека имам уше многу да истражам
ама пубо да ташам и да се прам на тошо

Тие ви Го продаваат, а вие Го купувате

Господе, прости ми, но ова да го напишам мора
Однатре чувствувам ме притиска некоја вистина
Ми трепери срцево и ми се поти мозочнава кора
Имам потреба нешто однатре да извам на чистина

Не дека нешто многу знам или сакам нешто да глумам
Нити пак некому сакам да му го продавам ова лудо его
Туку долго време О Господе Боже во себеси се думам
КАКО и ЗОШТО луѓево и денденес го распродаваат НЕГО

Премногу малку работи ми се јасни како сончев ден
Безброј тајни во мене сеуште дремат не-до-откриени
И се` додека не ги спознаам нема да сум ослободен
Морам да ги отсонувам сите соништа не-до-отспиени

Знам, ова е моја работа што треба да си ја одработам
Но,не знам зошто имам потреба ова другово да го кажам
Која е потребата за сево ова вам да ви верглам и баботам
Господе, свесен сум, повторно самиот себеси си се лажам

Его лудакот сака пуфки да продева преку грбот на поетот
Иако свесноста вели дека од сето тоа нема никакво фајде
Самиот знаеш дека за ова што го пишиш кур го боли светот
Па сепак, кога веќе си почнал, продолжи да пишуваш, ајде

Сега самиот себеси си го одзедов еланот за пишување
Кој курац јас вам ќе ви кажвам нешто и ќе ви се дујам
Почнувам со длабоко вдишување и длабоко издишување
Сфатив, нема потреба вас со моите глупости да ве трујам

Ама пустото пак нешто однатре како кртица ме копка
Ај ти убо напиши си го то шо сакаше да си го кажиш
Сега се чувствувам како фатен во сопствената клопка
Еден дел вели продолжи, а другиот - себеси се лажиш

И грмна озгора Богот Јупитер и рикна громо-гласно
Дечко, драпаш мадиња, или пишувај или ти ојде глата
Е па добро бе Господе, дури сега ми стана јасно
Конечно почнавме да зборуваме со заеднички јазик двата

Дур да се кандисаме помина бесконечно многу време
И сега не ми текнува, заборајв во шо беше штосо
Јас си прам мајтап додека Боговите паѓаат на теме
Јас кој не знае да се дупни во газо и да се чепни во носо

Ааааа, сакав да зборам за то дека го распродавате Него
Едни го продаваат, додека пак други го купуваат
А ви е гајле, колку шо ви е гајле за мразо и снего
Во секој случај и едните и другите - заглупуваат

Јеби га, очигледно така мора да биди, тоа им е Патот
И шојма јас сега за то да констатирам и да судам
Туку чеј да видам до кај сум со времето, колку е сатот
Треба да прам џаде и да престанам вам да ви се чудам

А вие, вие и натаму ќе Го продавате и ќе Го купувате Бога
Вие и натаму по сопствените калливи патишта ќе си талкате
Вие и натаму ќе верувате во оној со рогови и во баба рога
Вие и натаму по Патот сопствените глави ќе си ги чалкате

А јас, ко шо ме дал Госпо и натаму букви ќе си цртам
И ќе си се залажувам дека со тоа нешто корисно прам
А како и вие така и јас во својот круг си се вртам
И на крајот и од овој живот пак ќе скршам волнен џам

УМОТ И СИЛАТА

ЈА ПОДИГНУВАМЕ СИЛАТА СО НАШИОТ ЕГО УМ
НО ЗНАЕМЕ ЛИ ШТО ПОТОА СО НЕА ЌЕ ПРАВИМЕ
АКО НЕ НЕ` ВОДИ СВЕСНОСТА ПО ПРАВИОТ ДРУМ
МОЖЕМЕ ВО ЖИВОТНАТА РЕКА ДА СЕ УДАВИМЕ

СО ГОЛЕМАТА СИЛА ГОЛЕМА ОДГОВОРНОСТ ОДИ
ВО СПРОТИВНО НЕ ЌЕ ЗНАЈМЕ КАЈ НИ Е АЛО`
АКО ПОГРЕШНА ДУМА ПО ПАТ НЕ` РАКОВОДИ
ЌЕ ЗАТАЛКАМЕ ВО МРАКО И ЗАГЛИБИМЕ ВО КАЛО

ЗАТО БЕРЕТЕ УМ ВИЕ НА КОИ ГОСПО ВИ ДАЛ СИЛА
ОТИ ИСТАТА КОГА ТОГАШ КО БУМЕРАНГ ЌЕ ВИ СЕ ВРАТИ
ТАА ЗДИВОТ ИЛИ ГО СКАМЕНУВА ИЛИ МУ ДАВА КРИЛА
ЗАТОА СЕКОЈ ЕГО УМ СИЛАТА МОРА ОЗБИЛНО ДА ЈА СФАТИ

VULNERANT OMNES ULTIMA NECAT (Песна за ДЕДИ)

те сретнав еднаш пред многу векови
во бесконечноста на виртуелниот свет
нашите зборови беа горчеливи лекови
и јас,ко и ти, бев протеран и проколнет

те викав џедај, те викав дајџа, тебе ДЕДИ
хеби га, бевме на ти, ко стари пријатели
на blog.com.mk беше единствениот што вреди
имаше силна опозиција и многу обожаватели

те почитував бидејки никого не штедеше
пердашевме во дует се` што не ни штимаше
почитувавме и пофалувавме се` што вредеше
и ти, исто ко и јас, остар јазик имаше

џедаите не умираат, џедаите се вечни
мило ми беше што те сретнав на патот
почивај во божјите ловишта бесконенчни
прости ми, што ти го расипувам рајатот

Вечна ти пaмјат!!!

R.I.P.

збор за божиќ

утрово зборовите ваши в срце ме допираат
со својата таинствена боженствена сила
солзи радосници од бескрајот извираат
и ги наквасуваат нивните ангелски крила

ах, кога само би знаеле колкава моќ носат
овие остри стрели, овие миризливи цветови
кои понекогаш како смрт знаат да не покосат
и како магија да ни опишат невидливи светови

кога би знаеле, бесцелно не би ги употребувале
овие смртоносни и животворни господови орудија
првите уште пред да се родат би ги погребувале
а вторите се единствениот наш морален судија

утрово сакав збор два за божиќ јас да кажам
со стихови во мил христијански дух изречени
о господе, духот мој сакав да си го оснажам
во овие мигови со славата твоја овековечени

ти благодарам за сета убавина со која ме даруваш
ти благодарам што ми овозможуваш неа да ја споделам
со сите овие души со кои само ти господе царуваш
фала ти, од длабочините на срцево ова ти го велам

АМИН

кој ми е крив што сум чувствително битие

навистина, кој ми е крив што сум толку емоционален
а сепак само поетот во себеси за тоа го окривувам
за ваквите чувствителни фази тој е кривец стален
господе, колку со некои ситуации си се соживувам

за нови години, божиќи, великдени, празници, слави
знам емотивно да истечам и се` да преплавам ко река
почнуваат да работат сите мои срца и сите мои глави
во висока плима се претвора мојата емоционална осека

и кој ми е крив што сум премногу чувствително битие
и што со моите мисли и емоции не можам да се справам
сепак,спас ми е пишувањето на ова мое поетско житие
а можеше да се случи во чувставата свои да се удавам

ех да немав тро на себеси поработено и освестено
само господ знае досега кај ќе ми беше крајот
матната животна река џенем ќе ме имаше однесено
немаше сега и овде да си играм со пеколот и со рајот